Marianna i Franciszek Jaroszowie

Marianna Jarosz urodziła się w 1920 roku w Wysokiem (powiat krasnostawski, woj. lubelskie), a Franciszek Jarosz w 1916 roku również w Wysokiem.
W 1936 roku zawarli związek małżeński.

Franciszek Jarosz został powołany do wojska w Lublinie. W czasie wojny oboje zostali wywiezieni do Niemiec na przymusowe roboty.

W 1943 roku Marianna Jarosz urodziła syna i wróciła z dzieckiem do Polski. Za nią na wymianę pojechała siostra Janina. Mąż Franciszek pozostał na robotach. Do domu powrócił dopiero po wojnie.

Rodzina Jaroszów przyjechała z miejscowości Wysokie na gospodarstwo rolne do Szczenurzy, a następnie przeprowadziła się do Łeby.
W Łebie zamieszkała przy ulicy Powstańców Warszawy, a później Pocztowej.

Następnie Jaroszowie wyprowadzili się z Łeby do Natalina, gdzie prowadzili gospodarstwo rolne. Po trzech latach ponownie wrócili do Łeby i zamieszkali przy ulicy Świerczewskiego (dziś Nowęcińska).

Franciszek Jarosz pracował do emerytury w Spółdzielni X-lecia PRL w Łebie ( później ”Rybmorze”). Zmarł w 1987 roku w wieku 71 lat.

Marianna Jarosz zajmowała się domem i wychowywaniem dzieci, prowadziła hodowlę lisów, uprawiała działkę, hodowała krowę i drób – jak większość rodzin w tamtym czasie w Łebie.
Zmarła w 1994 roku, mając 74 lata.